پارسال ماسال یه گوشه از تپه های سبزش بخاطر کم آبی و گرمای خورشید سوخته بودن. چقدر غصه شونو خوردم که میون اون همه سبزی اون یه گوشه خیلی تو چشم بود، الان حال دل من همینه... یه گوشه ش پاییزه یه گوشه ش برهوت... خبری از بهار نیست مدت هاست چون دلتنگی داره خفه اش میکنه! + نوشته شده در شنبه پانزدهم شهریور ۱۳۹۹ ساعت 16:24 توسط نسرین  | 

بیزارم از تمامی اعداد ۲۴، ۲۵، ۲۶ و ۲۷... هر کدام از این اعداد یک عزیز را از من ربوده و مرا عزادار کرده. امروز تولد من است اما چشمانم خیس است از داغ عزیز دیگرم، در سکوت و تنهایی نشسته ام و به این فکر میکنم به کدامین گناه اینقدر تنها شده ام؟ چه می شود که زندگی یکباره زیر و زبر می شود؟ به راستی روزهای تاریکم کی تمام می شود؟ چه زمانی می توانم دوباره بخندم؟خسته ام... تن و روحم دیگر کشش زنده ماندن ندارد. + نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم آبان ۱۳۹۹ ساعت 1:29 توسط نسرین  |